Mjesečina na moru

           Prije dvadeset godina, dok sam sjedio sam i gledao mjesečinu na moru nastao je moj najdraži stih. Koji mjesec nakon toga smo se sreli u stvarnosti i do danas uživamo najljepšu ljubav.

Sjedim na balkonu i gledam more. U daljini svjetla Omišlja, Njivica i Malinske.           Daleko iza Rab. Ne vidi se no srce mi je tamo.
Osjetim život ljeta koje nije moje.
Tako Te želim zagrliti i šetat s tobom, uz tebe osjetit taj život. Biti zagrljeni uz more u toploj ljetnoj noći.
Toliko te želim pored sebe ljubavi.

 Kako biti sam u toploj ljetnoj noći obasjanoj mjesečinom na moru. 
U noći koja budi ćežnje, budi želje za voljenom.

Zaklapam oči, zadržavam tu sliku mjesečine na moru i puštam da srce njome krene u daljinu.  
Znam srce će srce naći i biti ćemo zajedno daleko od svih. U toj toploj ljetnoj noći.
..............................................................................................
                                          I sjedit ćemo zagrljeni uz more i mjesečinu. 
                                         U toj toploj ljetnoj noći.

                                         Nećemo šaptat ljubavne riječi. Srca će pričat. 
                                         U toj toploj ljetnoj noći.

                                         I usne će tražiti usne. 
                                        U toj toploj ljetnoj noći.

                                        I biti ćemo i more, i mi i mjesečina. 
                                        U toj toploj ljetnoj noći.

                                        Biti ćemo samo mi. 
                                        U toj toploj ljetnoj noći.

                                       Volim Te
                                       U toplu ljetnu noć.